Menu Sluiten

Weens meisje gruwelijk vermoord door Afghaanse asielzoekers

De NOS heeft het in de kop van een artikel over “twee tieners” die zijn opgepakt. In de realiteit zijn drie van de vier daders volwassen Afghaanse asielzoekers, onder wie twee doorgewinterde criminelen. Waarom zijn de criminele asielzoekers niet uitgezet? En waarom lees je in de media nauwelijks iets over deze ernstige zaak?

Leonie, een meisje van 13 werd door de vier Afghanen gekidnapt, gedrogeerd, verkracht en gewurgd. Uit bloedonderzoek blijkt dat het meisje gedrogeerd is met 11 xtc-pillen. In elk geval één van de verdachten is volgens Oostenrijkse media herhaaldelijk veroordeeld voor geweld en economische delicten. Een tweede man zou al voor mishandeling in de gevangenis hebben gezeten. Hoe is het toch mogelijk dat vier levensgevaarlijke immigranten Oostenrijk zijn toegelaten en nooit zijn uitgezet? Deze vraag spookt door de hoofden van vele Oostenrijkers en niet in de laatste plaats door die van de ouders van dit onschuldige tienermeisje, die moesten vernemen dat het lichaam van hun levenloze dochter in een tapijt gewikkeld door de moordenaars in de middenberm van een autoweg was gedumpt.

Deze Afghaan is één van de daders.

Deze zaak is ondanks de weerzinwekkende details van de moord niet of nauwelijks behandeld door de internationale media. Waarom brengt de dood van dit meisje niet of nauwelijks een schokeffect teweeg zoals we dat eerder wel zagen gebeuren bij minder spraakmakende kwesties? Zoals de verdronken peuter Aylan Kurdi een gezicht gaf aan het tragische lot van drenkelingen op de middellandse zee of George Floyd uitgroeide tot icoon van het excessieve politiegeweld tegen Afro-Amerikanen, zo zou het vermoorde meisje Leonie symbool kunnen staan voor de vele onschuldige slachtoffers die in de loop der jaren ten prooi vielen aan gewelddadige, verkrachtende en rovende asielzoekers. Toch is er nooit een mediastorm ontstaan rondom een slachtoffer van de vele misdrijven gepleegd door asielzoekers.

Ook in eigen land worden er jaarlijks brute moorden gepleegd door asielzoekers. Rik van der Takt, 18 jaar jong, werd door een doorgedraaide Soedanees zomaar uit het niets in zijn rug gestoken. Hij overleed. Het risico dat asielzoekers in de fout gaan is relatief hoog omdat ze relatief vaak al eens betrokken zijn geweest bij geweldsituaties (als dader of slachtoffer) en kampen met multiproblematiek. Zo wees de advocaat van de moordende Soedanees in zijn verdediging op het feit dat zijn cliënt in het land van herkomst kindsoldaat is geweest en trauma’s had opgelopen. Asielzoekers vormen dus een groot veiligheidsrisico. Moorden gepleegd door dit soort agressievelingen worden gekenmerkt door de bruutheid van het geweld. Zo werd de carnavalsartiest Frank Schrijen uit Boxmeer door een man uit Trinidad en Tobago op beestachtige wijze zijn keel doorgesneden. Maar veel verder dan een paar verontwaardigde reacties op social media reikte de aandacht voor die zaak niet. Ondanks de gruwelijke details.

Logischerwijs kan je beredeneren waarom onder jongemannen die goeddeels afkomstig zijn uit gebieden waar het vrouwelijk schoon meestal achter de sluier verborgen blijft of waar vrouwen direct trouwen hier in Nederland, waar de seksuele moraal vrijer is dan zij van huis uit gewend zijn, seksuele frustraties ontwikkelen en relatief veel zedendelicten plegen. En dat is slecht nieuws voor vele meisjes en vrouwen in ons land. Regelmatig vinden zedendelicten plaats waarbij een jonge vrouw ten prooi valt aan een gewetenloze asielzoeker, zoals onder andere in 2016 gebeurde toen – toevallig wederom een Soedanees – een weerloos 17-jarig meisje in Kampen van haar fiets sleurde, verkrachtte en vervolgens probeerde te verdrinken in een ondiepe sloot. Eenmaal opgepakt verklaarde hij dat Satan in hem zat. Ook hier weer springt de niets ontziende gewelddadigheid van de verkrachter in het oog en zijn aan waanzin grenzende gebrek aan empathie en mededogen. Zijn slachtoffer overleefde slechts ternauwernood, maar heeft een trauma voor het leven.

Dat geweld door asielzoekers geen incident is en dus journalistiek zeer relevant, wordt onderschreven door de cijfers voor zover die voor handen zijn. Waarom ondernemen de journalisten en redacties toch geen actie om veel dieper in deze materie te duiken en gewicht te geven aan het vraagstuk van criminele asielzoekers? Waarom verbeteren journalisten zichzelf direct als ze constateren dat asielzoekers oververtegenwoordigd zijn in de statistiek? Zo schrijft Trouw dat asielzoeker twee keer zo vaak betrokken zijn bij criminaliteit, maar dat dit allemaal in het licht gezien moet worden van hun sociaaleconomische status. Wat heeft het Weense meisje Leonie eraan? Wat hebben de andere slachtoffers van deze gewetenloze criminelen hieraan?

Asielzoekers vormen simpelweg een reëel gevaar voor de veiligheid van Nederlandse staatsburgers. Punt. En de cijfers onderschrijven dit. Uit het incidentenoverzicht 2020 blijkt dat 40 bewoners van azc’s in 2020 verdachte zijn in een politieonderzoek naar poging tot moord. Verder vonden zijn 42 azc-bewoners betrokken bij seksuele misdrijven en 724 bij gewelds- en zedendelicten in het algemeen. Dit staat nog los van de bijna 4.000 meldingen van betrokkenheid bij vermogensdelicten. We mogen hierbij aannemen dat het reële aantal misdrijven hoger ligt, omdat dit alleen nog maar de misdrijven betreft waarbij de politie een verdachte in beeld heeft. Het ophelderingspercentage van misdrijven schommelt al jaren rond de 26%, waardoor de meeste verdachten buiten beeld blijven. Bovendien gaat het hier alleen om verdachten woonachtig in azc’s.

Hoe anders was de reactie van onze staatsomroep toen het lichaampje van Aylan Kurdi werd gevonden. In 2015 berichtte de NOS uitvoerig over de Syrische peuter en koppelde dit tragische voorval direct aan de context van de vluchtelingencrisis. Hier geen aarzeling of verdoezeling, integendeel. Ook om zijn etnische afkomst werden geen doekjes gewonden. Toentertijd noemde de NOS deze foto van het aangespoelde kinderlichaampje ‘De foto die de vluchtelingencrisis in iedere huiskamer binnenbrengt.’ Het citeerde de internationale kranten die zich hardop afvroegen: “Als deze foto de houding van Europa tegenover vluchtelingen niet verandert, wat dan wel?” Nog vele vervolgberichten volgden. Zo deed de NOS zelfs verslag van de begrafenis van dit knulletje in Syrië.

Een dag nadat de foto werd genomen, terwijl nog lang niet alle details bekend waren rondom het bootsongeluk, suggereerde de NOS dat dit aangespoelde peutertje op het strand een iconische foto was. En hier kreeg ze ook gelijk in, al was dat alleen al doordat journalisten wereldwijd de foto uitriepen tot een iconische foto. Ook andere invloedrijke media uit binnen- en buitenland schoven de foto van de verdronken peuter direct naar voren als hét symbool voor het menselijk leed in de vluchtelingencrisis. Dat Syrische jongetje gaf de verdronken immigranten op de middellandse zee als het ware smoel. En moet succes. Ze werden plotsklaps de slachtoffers van een falende immigratiepolitiek. De zelfverklaarde kwaliteitskranten lieten geen mogelijkheid onbenut om erover te berichten:

Bron: Volkskrant

Een beeld zegt wat dat betreft meer dan duizend woorden en misschien is dát wat de kwestie van de moord op Leonie minder mediageniek maakt dan het Syrische peutertje op het Turkse strand. Iconisch beeldmateriaal ontbreekt. Natuurlijk zijn er de foto’s van Leonie die nog in leven is. Die zijn ontroerend, maar niet choquerend. We zien Leonie met haar hond, met haar familie en tijdens leuke uitstapjes naar de dierentuin, maar er is geen foto van Leonie gewurgd in een tapijt langs de autobaan, Leonie verkracht en gewurgd door vier asielzoekers en Leonie roerloos in een kist. Misschien was er meer impact geweest als er een live video was verschenen van het moment dat zij door de asielzoekers werd gedumpt op de middenberm van de autoweg.

Het lijk van Leonie (13) wordt weggevoerd vanaf de vindplaats.

Misschien bracht dat eenzelfde soort schokeffect teweeg als in 2019 de videobeelden van George Floyd, toen hij stierf tijdens een nekklem. Wat daarbij zeker meehielp was zijn gekreun en gepuf. Hij, een volwassen man en recidiverende crimineel, ooit veroordeeld voor een gewapende overval op een zwangere vrouw en naderhand verslaafd geraakt aan de drugs. Veel was onduidelijk omtrent de doodsoorzaak. Stierf hij aan nu als direct gevolg van de nekklem, een overdosis drugs of covid-19? Het maakte op dat moment weinig uit wat de achterliggende oorzaak is geweest: zijn smeekbede ging door merg en been. De agenten in kwestie waren in de ogen van het publiek al schuldig voordat verdere details bekend waren. Mensenrechtenorganisaties en burgerrechtenactivisten haakten direct in op de mediatrend. De organisatie van Black Lives Matter had het momentum en werd een speelbal van de Democraten in de Amerikaanse verkiezingen. De beelden brachten een abstracte discussie over politiegeweld tegen Afro-Amerikanen terug tot die ene stervende persoon en zijn leed. Een complex verhaal werd ineens heel simpel gepresenteerd voor het grote publiek, hoe genuanceerd de realiteit van machtsmisbruik door de politie ook ligt. Floyd was van de één op de andere dag een icoon van politiegeweld. Gemiddeld komt jaarlijks hooguit één slachtoffer om door politiegeweld.

Een soortgelijk icoon blijft vooralsnog uit voor agressie door asielzoekers tegen Nederlandse staatsburgers. Laat ik de berichtgeving van onze staatsomroep NOS hieromtrent verder onder de loep nemen, omdat die wél uitgebreid verslag deed van de door politie-ingrijpen omgebrachte George Floyd. De berichtgeving van de nieuwsomroep omtrent Leonie steekt daar schril bij af. De NOS-redactie wijdt aan dit gruwelijke drama in Wenen twee korte nieuwsberichten waarin de weerzinwekkende feiten min of meer worden verdoezeld. Het tweede en tot nu toe ook het laatste bericht dateert van 29 juni 2021; twee dagen na de moord. Op dat moment zijn nog niet alle details bekend, bijvoorbeeld dat er sprake is geweest van een groepsverkrachting. In het NOS-bericht staat beschreven dat nog onbekend is of er sprake zou zijn van een zedendelict. Ook weet men op dit moment nog niet of de daders en het slachtoffer bekenden waren van elkaar. De etniciteit en asielprocedure van de vier moordenaars wordt door de NOS alleen terloops vermeld. In de kop van het tweede artikel staat zelfs dat de vermoedelijke daders ‘twee tieners’ zijn. Volgens de NOS gaat het in de tekst dan nog om twee Afghaanse verdachten van 16 en 18 jaar oud. In een eerder bericht meldt de NOS alleen de leeftijd van het meisje en dat de politie verder niets kwijt wilt.

Ze was in de kracht van haar leven.

Verder wijdt de NOS geen woorden meer aan de verkrachtingsmoord terwijl de feiten nu twee weken later inmiddels lang en breed bekend zijn. Ook aan de discussie naar aanleiding van de moord die uitbarst in Oostenrijk wordt door NOS verder geen enkele aandacht meer geschonken. Wie voor zijn nieuwsvoorziening afhankelijk is van deze berichtgeving kan nu zomaar het beeld hebben gevormd dat de daders en het slachtoffer elkaar kenden, leeftijdsgenoten zijn geweest en er verder weinig bekend is over de toedracht. Waarschijnlijk zal diegene die alleen NOS leest nooit weten hoe beestachtig de daders te werk zijn gegaan. NOS verzuimt daarmee zijn journalistieke plicht om ons hier consequent en betrouwbaar te informeren over gewichtige gebeurtenissen in een EU-land. Het heeft er alle schijn van dat de NOS-redactie dit soort geweldsdelicten zo klein houdt als de daders asielzoekers zijn vanwege de ophef die dit veroorzaakt. Dit terwijl er voldoende aanleiding is voor een mediastorm over geweldplegingen en zedendelicten begaan door asielzoekers. Leonie verdient het dat haar dood niet voor zonder gevolgen en ophef blijft. Deel daarom alsjeblieft zo veel mogelijk de berichten die gaan over de gruweldaad waarvan zij het slachtoffer is geworden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookie voorwaarden

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten